Adolf Loewe

Adam Adolf Loewe, polski architekt, urodził się 9 sierpnia 1811 roku w Kaliszu. Był synem bankiera Gustawa Adolfa i Emilii Treu. Studiował na Królewskim Uniwersytecie Warszawskim, a także w Berlinie i Monachium. W latach 1838-1848 pełnił funkcję budowniczego powiatu warszawskiego, natomiast w latach 1855-1867 był członkiem Rady Budowniczej.

Zaprojektował między innymi warszawski kościół ewangelicko-reformowany, Nową Pomarańczarnię w Łazienkach Królewskich, dom przytułku sierot i ubogich przy ulicy Wolskiej oraz pałac w Teresinie. Był także autorem projektów świątyni parafialnej w Promnie i nadbudowy oficyn pałacu Czapskich. Otrzymał Order św. Stanisława III klasy w 1860 roku i II klasy w 1866 roku, a w 1877 roku uzyskał szlachectwo dziedziczne Cesarstwa Rosyjskiego. Był żonaty z Anną Emilią Glücksberg; mieli sześcioro dzieci. Zmarł 24 listopada 1885 roku w Warszawie i został pochowany na tamtejszym cmentarzu ewangelicko-reformowanym. Jego pamięć upamiętnia tablica w kościele ewangelicko-reformowanym w Warszawie.

Na podstawie artykułu „Adolf Loewe” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.