Eljachu Boraks

Eljachu Boraks, znany także jako Adek lub Edek Boraks, urodził się w 1913 roku w Kaliszu. Należał tam do ruchu Ha-Szomer ha-Cair. Po wybuchu II wojny światowej został powołany do Wojska Polskiego. W 1940 roku dotarł do Wilna, gdzie uczestniczył w przerzucaniu członków Ha-Szomer ha-Cair z całej Polski. Od 1941 roku był członkiem głównego komitetu tej organizacji.

Po wkroczeniu Niemców do Wilna wyjechał do Warszawy, a następnie wrócił do Wilna i zaangażował się w działalność Zjednoczonej Organizacji Partyzanckiej. Później udał się do Białegostoku, gdzie działał w Żydowskiej Organizacji Bojowej, nadzorując także zbrojenie gett w Wilnie i Grodnie. 5 lutego 1943 roku dowodził grupą bojową podczas pierwszych starć w getcie białostockim. W lutym został pojmany i wywieziony do obozu zagłady w Treblince, gdzie zmarł w 1943 roku. Pośmiertnie, w 1948 roku, odznaczono go Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari za walkę z okupantem hitlerowskim.

Na podstawie artykułu „Eljachu Boraks” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.