Feliks Teodor Esse
Chemik, wykładowca akademicki
- Urodzony
- 8 kwietnia 1906, Kalisz
- Zmarł
- 1 września 1979, Warszawa
- Zawody
- chemik, wykładowca akademicki
Feliks Teodor Esse (8 kwietnia 1906 - 1 września 1979) był polskim chemikiem i nauczycielem akademickim, profesorem zwyczajnym, specjalizującym się w technologii chemii nieorganicznej. Urodził się w Kaliszu jako syn notariusza Teodora Esse i nauczycielki Stefanii z domu Petschke. Studiował chemię na Politechnice Lwowskiej, a następnie na Politechnice Warszawskiej. Po studiach pracował w Zakładach Ceramicznych pod Ożarowem Mazowieckim, a w 1935 roku rozpoczął pracę na Politechnice Warszawskiej.
Podczas II wojny światowej służył w Armii Krajowej pod pseudonimem „Nysa” i działał w komórce „Ciągnik” Delegatury Rządu na Kraj. Uczestniczył w walkach na Żoliborzu podczas powstania warszawskiego, a po jego upadku trafił do Stalagu XI A w Altengrabow. W latach 1952-1958 pracował w Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie, gdzie kierował Katedrą Technologii Ceramiki Czerwonej i Kamionki. W 1957 roku otrzymał tytuł docenta, a w 1968 roku profesora zwyczajnego. Zmarł w Warszawie i został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach. Odznaczono go między innymi Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski i Złotym Krzyżem Zasługi.
Na podstawie artykułu „Feliks Teodor Esse” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.