Jan Kulak

Jan Kulak, urodzony 2 czerwca 1899 roku w Kaliszu, był polskim duchownym adwentystycznym. W 1921 roku został kolporterem w kościele, a rok później rozpoczął w nim pracę. W 1926 roku ożenił się z Anną pochodzącą z Bolechowic koło Krakowa. Wraz z Marianem Kotem prowadził działalność we wsi Markowa, gdzie w 1930 roku powstał zbór. W 1929 roku został kaznodzieją próbnym i sekretarzem młodzieży w zjednoczeniu wschodnim. W 1931 roku ordynowano go na kaznodzieję. W latach 1931-1939 przewodniczył zjednoczeniom południowemu i wschodniemu.

W czasie wojny przebywał na terenie Generalnego Gubernatorstwa. 10 kwietnia 1945 roku został wybrany pierwszym powojennym przewodniczącym Unii Adwentystów Dnia Siódmego w Polsce. Współorganizował pierwszy powojenny zjazd misyjny i nadzorował zakup nowych obiektów. 26 stycznia 1949 roku ustąpił z urzędu, a jego następcą został Franciszek Stekla. Do 1958 roku był starszym zboru w Krakowie. Ściśle współpracował z aparatem władzy PRL i był tajnym współpracownikiem służby bezpieczeństwa o pseudonimie „Alfa”. Zmarł 17 grudnia 1977 roku w swoim domu w Bolechowicach.

Na podstawie artykułu „Jan Kulak” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.