Juliusz Ulrych

Juliusz August Ulrych urodził się 9 kwietnia 1888 roku w Kaliszu. Uczęszczał tam do gimnazjum i Szkoły Handlowej, a po wyjeździe z Królestwa Polskiego zdał maturę w Krakowie i studiował prawo na Uniwersytecie Jagiellońskim. Działał w organizacjach niepodległościowych, a w 1914 roku wstąpił do Legionów Polskich. Był oficerem 1 pułku piechoty, został ranny w bitwie pod Krzywopłotami i internowany w Beniaminowie. W listopadzie 1918 roku kierował w Kaliszu akcją rozbrajania oddziałów niemieckich. Podczas wojny polsko-sowieckiej zorganizował pod Kaliszem 29 pułk strzelców kaniowskich.

Służył w Wojsku Polskim, między innymi jako szef sztabu Korpusu Ochrony Pogranicza i dowódca 36 pułku piechoty Legii Akademickiej. W latach 1935-1939 był ministrem komunikacji, a w latach 1938-1939 posłem na Sejm. Po wyjeździe z Polski w 1939 roku przebywał w Rumunii, a następnie we Francji i Anglii. Na emigracji pracował w administracji oraz jako konsultant brytyjskiego War Office. Zmarł 31 października 1959 roku w Londynie. W 1989 roku jego prochy przeniesiono do Warszawy.

Na podstawie artykułu „Juliusz Ulrych” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.