Konstanty Skąpski

Konstanty Zdzisław Skąpski (1894-1971) był inżynierem i oficerem saperów Wojska Polskiego. Urodził się w Kaliszu, gdzie uczęszczał do gimnazjum i Szkoły Handlowej. Po rozpoczęciu studiów w Instytucie Technologicznym w Petersburgu zaangażował się w polski ruch niepodległościowy. Służył w armii rosyjskiej, I Korpusie Polskim w Rosji, a od 1918 roku w Wojsku Polskim. Brał udział w powstaniu wielkopolskim i wojnie polsko-bolszewickiej. W 1920 roku ocalił sztab 17 Dywizji Piechoty przed atakiem bolszewickiej konnicy.

Studiował w Wojskowej Szkole Inżynierii we Francji, a w 1926 roku uzyskał dyplom inżyniera budowlanego. W Wojsku Polskim dowodził batalionami saperów i był zastępcą dowódcy saperów w Ministerstwie Spraw Wojskowych. Podczas II wojny światowej organizował i dowodził formacjami saperskimi w Wielkiej Brytanii i na Bliskim Wschodzie. Uczestniczył w kampanii włoskiej i dowodził saperami w bitwie o Monte Cassino. W 1964 roku Władysław Anders mianował go generałem brygady. Skąpski wrócił do Polski w 1970 roku, zmarł w Warszawie i został pochowany na cmentarzu Bródnowskim. Otrzymał m.in. Order Virtuti Militari i Krzyż Walecznych.

Na podstawie artykułu „Konstanty Skąpski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.