Piotr Markiewicz

Piotr Markiewicz, właściwie Wacław Markiewicz, urodził się 11 marca 1877 roku w Kaliszu. W rodzinnym mieście ukończył szkołę podstawową i handlową, po czym wstąpił do zakonu paulinów na Jasnej Górze, przyjmując imię Piotr. Studiował teologię we Włocławku, a po święceniach kapłańskich kontynuował naukę w Papieskim Instytucie Liturgicznym Świętego Anzelma w Rzymie, gdzie uzyskał doktorat z teologii.

W zakonie pełnił między innymi funkcję przeora klasztoru na Jasnej Górze oraz w Leśnej Podlaskiej. Dwukrotnie, w latach 1920-1931 i 1946-1952, był generałem paulinów. Zajmował się sprawami organizacyjnymi zakonu, pracował nad jego konstytucjami i historią polskiej prowincji. Podczas II wojny światowej wykładał w tajnym seminarium paulinów. Był również kaznodzieją i działał społecznie w Częstochowie. Pozostawił prace, w tym kronikę oraz książki dotyczące życia zakonnego. Zmarł 16 stycznia 1961 roku w Częstochowie i został pochowany na Jasnej Górze.

Na podstawie artykułu „Piotr Markiewicz (paulin)” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.