Stanisław Mariusz Piaskowski

Stanisław Mariusz Piaskowski (25 września 1909 - 13 października 2003) był polskim inżynierem, grafikiem i wydawcą. Urodził się w Kaliszu. W latach 1928-1929 odbył przeszkolenie w marynarce wojennej jako torpedo-miner, a następnie ukończył studia inżynierskie na Politechnice Warszawskiej. Podczas wojny pracował przy budowie linii kolejowej Równe-Lwów, a później w Piotrkowie Trybunalskim współpracował z Armią Krajową, wykorzystując swoje zdolności plastyczne do sporządzania fałszywych dokumentów. W 1943 roku został wywieziony do Francji jako robotnik przymusowy. Współpracował tam z Résistance, a po alianckim desancie w południowej Francji kierował stacją zborną byłych polskich żołnierzy w Nicei.

Po wojnie był oficerem oświatowym 7. Dywizji Piechoty i redaktorem technicznym tygodnika „Orzeł Biały”. Pracował jako architekt we Francji, a następnie mieszkał w Belgii, Australii, Kanadzie i Stanach Zjednoczonych. Osiadł w Albany, gdzie pracował w biurze projektowym i prowadził założoną w 1958 roku firmę wydawniczą. Publikował prace poświęcone historii Polskiej Marynarki Wojennej, w tym trzytomowe „Kroniki Polskiej Marynarki Wojennej 1918-1946” oraz „Okręty Rzeczypospolitej Polskiej 1920-1946. Album planów”. W 1989 roku „Kroniki” otrzymały Nagrodę Pisarską Stowarzyszenia Polskich Kombatantów. Piaskowski był także malarzem i ilustratorem; w 1966 roku otrzymał tytuł Artysty Millenium.

Na podstawie artykułu „Stanisław Mariusz Piaskowski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.