Teodor Antonowicz

Teodor Orest Antonowicz urodził się 9 listopada 1895 roku w Kaliszu, jako syn Michała. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości wstąpił do Wojska Polskiego. Służył w piechocie, a w 1923 roku, jako oficer nadetatowy 29 pułku piechoty, pracował w kadrze oddziału szkolnego Korpusu Kadetów Nr 1. W 1928 roku został przydzielony do 26 pułku piechoty. Osiągnął stopień kapitana. W marcu 1939 roku łączył funkcję komendanta powiatowego Przysposobienia Wojskowego Lwów z dowodzeniem 1. kompanią II Lwowskiego Batalionu Obrony Narodowej.

Podczas kampanii wrześniowej dowodził batalionem piechoty „Wilno” w składzie Grupy „Dubno”. Po agresji ZSRR na Polskę został aresztowany przez Sowietów. W 1940 roku został zamordowany przez NKWD. Jego nazwisko znalazło się na Ukraińskiej Liście Katyńskiej, a ofiary zbrodni pochowano na Polskim Cmentarzu Wojennym w Kijowie-Bykowni. Antonowicz otrzymał Krzyż Niepodległości, Krzyż Walecznych trzykrotnie oraz Srebrny Krzyż Zasługi.

Na podstawie artykułu „Teodor Antonowicz” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.