Zbigniew Makarczyk
Nauczyciel
- Urodzony
- 16 października 1904, Kalisz
- Zmarł
- 7 grudnia 1963, Warszawa
- Zawód
- nauczyciel
Zbigniew Makarczyk (16 października 1904 - 7 grudnia 1963) był polskim działaczem katolickim, doktorem nauk społecznych i posłem na Sejm PRL II kadencji. Urodził się w Kaliszu, a zmarł w Warszawie. Ukończył Wyższą Szkołę Handlową w Warszawie. Specjalizował się w polityce społecznej i ochronie pracy. W latach 1935-1939 był sekretarzem redakcji „Encyklopedii nauk politycznych”.
Podczas II wojny światowej uczestniczył w tajnym nauczaniu w Akademii Nauk Politycznych. Po 1945 roku wykładał politykę społeczną na Uniwersytecie Warszawskim i Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, gdzie pracował do śmierci. W 1956 roku współtworzył Ogólnopolski Klub Postępowej Inteligencji Katolickiej, a następnie działał w warszawskim KIK. W latach 1957-1958 był członkiem zarządu klubu. W 1957 roku został wybrany do Sejmu z okręgu lubelskiego jako kandydat koła posłów „Znak”. Był jedynym w tej kadencji posłem będącym pracownikiem naukowym KUL. Po zakończeniu kadencji kierował Ośrodkiem Normowania Pracy przy Komitecie Drobnej Wytwórczości. Był bratem Janusza Makarczyka.
Na podstawie artykułu „Zbigniew Makarczyk” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.
